صداى بلند گريه مىكنند . اى همدم هر پريشان و دلگيرى كه ، از وطن و همه آشنايان دور گشته ، و اى آرامش و آسايش هر دل شكسته بدحالى كه پر و بالش شكسته ، و اى دادرس هر محتاج بىياورى كه تنها مانده ، و اى نيرو دهنده بر هر نيازمندى كه از طرف مردم رانده شده است . توئى آن كسى كه ، رحمت و دانشت همه چيز را فرا گرفته ، و توئى كه بر هر آفريده‌اى در نعمت‌هايت بهره‌اى مقدّر فرموده‌اى ، و توئى آن كه گذشت و بخشش او از مجازاتش بالاتر است . 2 - وَ أَنْتَ الَّذِي تَسْعى 1 رَحْمَتُهُ أَمامَ 2 غَضَبِهِ ، وَ أَنْتَ الَّذِي عَطاؤُهُ أَكْثَرُ مِنْ مَنْعِهِ 3 ، وَ أَنْتَ الَّذِي اتَّسَعَ 4 الْخَلائِقُ كُلُّهُمْ فِي وُسْعِهِ وَ أَنْتَ الَّذِي لا يَرْغَبُ 5 فِي جَزآءِ مَنْ أَعْطاهُ وَ أَنْتَ الَّذِي لا يُفْرِطُ 6 فِي عِقابِ مَنْ عَصاهُ . لغت : 1 - پيشى مىگيرد ، 2 - جلو ، پيش ، 3 - محروم كردنش ، 4 - جاى گرفته ، 5 - علاقه ندارد ، 6 - زياده‌روى نمىكند . معنا : توئى آن كه ، رحمت و مهربانيش پيشاپيش خشمش حركت مىكند ، و توئى كه احسان و هدايايش از محروم كردنش بيشتر است ، و توئى كه پهنه رحمت و مهرت همه آفريدگان را تحت پوشش گرفته و توئى آن كه مقابل بخشش‌هايش به هركسى كه باشد علاقه و انتظارى به گرفتن پاداش از آنها را ندارى و توئى كه در كيفر نافرمانى كننده‌هايش از اندازه نمىگذرى . 3 - وَ أَنَا يا إِلهِي عَبْدُكَ الَّذِي أَمَرْتَهُ بِالدُّعاءِ ، فَقالَ لَبَّيْكَ 1 ، وَ سَعْدَيْكَ 2 ، ها 3 أَنَا ذا ، يا رَبِّ مَطْرُوحٌ 4 بَيْنَ يَدَيْكَ ، أَنَا الَّذِي أَوْقَرَتِ 5 الْخَطايا ظَهْرَهُ 6 ، وَ أَنَا الَّذِي أَفْنَتِ 7 الذُّنُوبُ عُمُرَهُ ، وَ أَنَا الَّذِي بِجَهْلِهِ عَصاكَ وَ لَمْ تَكُنْ أَهْلًا 8 مِنْهُ